Onder dit leven
is nog een leven
Een leven
van gevoel
gedachten
geroer en gedoe
Hoe heerlijk die wereld
Want die wereld is van jou
Van jou
& van niemand anders
Helemaal & alleen
van ju eigu
Hoeveel je ook van hen houdt
van je medemens
van iedere medemens
Je gaat toch elke keer weer graag
naar dat nog door niemand verkende gebied
Naar dat onbelopen sneeuwgebied
Naar dat onbeschaatste ijs
Naar die ongerepte natuur
Naar die onontgonnen woestijn
Hoe heerlijk is dat niet
En ieder mens kan er naartoe
Ver weg
van het geroezemoes
het gekissebis
het ikke en jouwe en jij en mijn
Je kende het voor je geboren werd
Het is opnieuw jouw wereld als je sterven gaat
Je kent een tipje van de sluier
vlak voor het slapen gaan
Hoe heerlijk mijmeren
vlak voor het slapen gaan
Het is maar even
en dan val je als een blok in slaap
Ook mooi
Fijn toch?
Daar is ie dus weer
die vergankelijkheid
Even laat ie zich zien aan jou
Hoe heerlijk
Net onder de warme douche vandaan
met je voetjes onder de warme wol
en al mijmerend in slaap vallen
Zelf kiezen waaraan je denkt
Waarvan je droomt
Waarop je hoopt
Ik teken ervoor
Iedere avond weer
teken ik ervoor
Je leest hier alledaagse en persoonlijke verhaaltjes, beelden en gedichten, die terloops naar boven komen borrelen en spontaan opgeschreven worden.
zondag 7 oktober 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Drenthe
Mooi groen Drenthe ik vind je in onverharde wegen nog onverkend en ongerept Ik betreed je heide verdwijn in je paars en weet mij schuil onde...
-
Esterretjes: Een weblog, die ik sinds januari 2012 nu en dan bijhoud. Het is eigenlijk meer een 'schetsboekje', dan dat het nu...
-
Er ligt een geul tussen Kwintsheul en Delft. Daar, op de plek waar de Middenweg nog gewoon een landweg was, met aan weerszijden de weilanden...
-
Nog zo goed weten hoe hij na het spelen bij je kwam zijn sterke armpjes om je heen sloeg het knuffelen afdwong - want daar was ie goed in - ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten