Jouw geluk

Laat me je
troostend vergezellen
Je hand vastpakken
als je tast in het duister
als je hard wilt roepen
en men hoort
alleen maar fluister

Laat me naast je lopen op je reis
Bergen beklimmen
Rusten in je dalen
Opdat jij
even adem kunt halen
en de tijd
even stilstaat
als een stipje
temidden van de mist

Als je toch eens wist
wat voor moois jou nog te wachten stond
dan zou je hier niet zo zitten
- bij de pakken neer -

Maar
je moet eerst bij de pakken neer
en morgen ook weer bij de pakken neer
en overmorgen
en dan die morgen
en dan
en dan
en dan

Maar dan komt er een dag
dan zul je stralen
dan gaat de ene deur na de andere open
en weet je
dan moet je gewoon hard lopen
om jouw eigen geluk bij te houden
mooier nog
dan het ooit was

Nou zeg ik je