De oranje vlaggetjes van de buren
wapperen in het gure zomerweer
en buiten schemert het
zodanig
dat het de behoefte oproept
de kaarsjes aan te steken
en te zingen
totdat de zomerzon
de kleur oranje
doet verbleken
aangezien wij allen
kinderen zijn
van diegene of datgene wat zij God noemen
en dus geen strijd hoeven te leveren
doch alleen de strijd
in en met onszelf
en dat is alles
meer is het niet
minder ook niet
Je leest hier alledaagse en persoonlijke verhaaltjes, beelden en gedichten, die terloops naar boven komen borrelen en spontaan opgeschreven worden.
dinsdag 8 juli 2014
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Drenthe
Mooi groen Drenthe ik vind je in onverharde wegen nog onverkend en ongerept Ik betreed je heide verdwijn in je paars en weet mij schuil onde...
-
Esterretjes: Een weblog, die ik sinds januari 2012 nu en dan bijhoud. Het is eigenlijk meer een 'schetsboekje', dan dat het nu...
-
Er ligt een geul tussen Kwintsheul en Delft. Daar, op de plek waar de Middenweg nog gewoon een landweg was, met aan weerszijden de weilanden...
-
Nog zo goed weten hoe hij na het spelen bij je kwam zijn sterke armpjes om je heen sloeg het knuffelen afdwong - want daar was ie goed in - ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten