We komen naar je toe!

Net zoals ik dat met water heb
Zoiets heb ik van jongs af aan ook met dieren
Als kind was ik heel bang voor honden

Zolang ik weet, hadden wij thuis een kat
Ging de ene kat dood, dan kwam de volgende
Er waren regelmatig jongen
Dus liepen er regelmatig meerdere katten rond
Dat was gewoon een gegeven, ze hoorden erbij
Ook hadden we altijd een hond

Ik ben absoluut geen dierenknuffelaar
Daar moet je mij niet mee belasten
Dan ga ik acuut stijgeren
Ben afstandelijk naar dieren toe
Kijk de kat uit de boom

Maar: doen dieren dat zelf ook niet?
Vinden ze al dat geknuffel wel leuk?
Zijn ze niet veel liever autonoom?
'
Op het eerste gezicht ben ik echt niet zo lief voor dieren
Afstandelijk, heel afstandelijk
Dat begrijp ik dan helemaal niet van mezelf

Des te blijer ben ik, te ontdekken
dat ik wel degelijk heel erg van dieren houd
Alleen misschien niet op de manier van andere mensen
Ik ben heel erg van het 'geworden laten' (dat is Fries)
Dat heb ik vooral heel erg met dieren
Ik verzorg jou goed, en verder laat ik jou geworden
Toch is dat ook echt wel een vorm van liefde
Alleen dan een andere

Zo wil ik je vertellen van mijn paardenvrienden / vriendinnen
Ik fiets heel vaak het vertrouwde weggetje naar het Klenckerveld
Vaak kom ik onderweg de paarden tegen
Nu en dan zet ik ze op de foto
Ja, ik ben dol op paarden
Op koeien ook, trouwens (zij staan aan de andere kant)
(Boe)
Deze foto is nu echt niet zo heel bijzonder
maar het brengt liefde naar boven
Liefde voor deze mooie edele dieren
die rustig aan naar mij toe komen lopen
En niet van oh schattig oh kom je MOET nu met mij knuffelen
Nee, gewoon, hé, wat is daar aan de hand, eens even kijken
Kijk en daar houd ik van
Ach, wie weet lijk ik zelf méér op een dier, dan ik zelf denk
Lekker afzonderen, autonoom, laat mij maar..............
Heerlijk