Elke dag denk ik wel even - of meer dan even - aan vroeger
Hebben andere mensen dat ook?
Dat komt
omdat ik zulke mooie herinneringen heb
aan mijn jeugd
Bij heel veel dingen denk ik oh ja
zo deed mijn moeder dat
en dus doe ik het ook
Bijvoorbeeld heel gezellig de tafel dekken
Ze heeft het mij vóórgeleefd
Zo is er een dierbare herinnering
dat we speelden 'bij de brandstapel' op het erf van de tuin
Want vroeger had je nog gewoon een plek
waar het tuinafval verbrand mocht worden
Er stonden een heleboel grote vierkante zakken
- wat erin zat geen idee waarschijnlijk iets voor de tuin -
We sprongen van de ene zak op de andere
Als een echo riep mijn moeder vanaf de brug
of we wel even in huis wilden komen
want ze had heerlijke zachte beschuitbollen
met aardbeien klaargemaakt
Daar huppelde ik in mijn witte jurkje
mij verheugend op de beschuitbollen met aardbeien
En ze waren lekker - lékker!!!!
Vooral
omdat mama ze had klaargemaakt
Ik bewonder en bewonderde mama zeer
ook al wilde ik dan nooit op schoot
en was / is het altijd
zelf
zelf
zelf doen
Elke dag denk ik wel even aan mijn jeugd
Elke dag denk ik wel even aan de dood
Zoals de Dalai Lama zegt:
denk aan de dood
zoals je elke dag een jas aantrekt
want als je dat doet
dan heb je respect
voor de vergankelijkheid
van het leven
Het maakt het leven makkelijker, realistischer
Ik denk aan vroeger
Ik denk aan later
Maar nú vertrek ik naar mijn lieve vriendin Jacoba
breien
kletsen
breien
net als vroeger
Je leest hier alledaagse en persoonlijke verhaaltjes, beelden en gedichten, die terloops naar boven komen borrelen en spontaan opgeschreven worden.
vrijdag 24 augustus 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Drenthe
Mooi groen Drenthe ik vind je in onverharde wegen nog onverkend en ongerept Ik betreed je heide verdwijn in je paars en weet mij schuil onde...
-
Esterretjes: Een weblog, die ik sinds januari 2012 nu en dan bijhoud. Het is eigenlijk meer een 'schetsboekje', dan dat het nu...
-
Er ligt een geul tussen Kwintsheul en Delft. Daar, op de plek waar de Middenweg nog gewoon een landweg was, met aan weerszijden de weilanden...
-
Nog zo goed weten hoe hij na het spelen bij je kwam zijn sterke armpjes om je heen sloeg het knuffelen afdwong - want daar was ie goed in - ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten